Edtjekadetje

Ik ga deze film niet eens introduceren. Als je nooit hebt gehoord van deze film kruip dan s.v.p. weer onder je steen. De laatste beelden van MJ levend. Ik moet zeggen deze film, of liever gezegd deze documantaire was erg naar mijn liking. Ik heb nog nooit gezien hoe een concert van begin tot einde in elkaar wordt gezet. Het was dus ook nog enigszins educatief. Maar je gaat niet voor je plezier naar een educatieve film in de bioscoop. Dus daar gewoon nu ook niet op in. Deze film heeft me van begin tot einde geïnteresseerd. Ik kende helaas 1 nummer niet die hij zong. De rest kon ik lekker meezingen. Er zijn van die nummers zoals Human Nature waarbij het opzich lastig is voor de band om het zelfde geluid te produceren. Michael is nog al een perfectionist dus het lukt om een geven moment ook wel. Op dat soort momenten zie je pas echt wat voor artiest MJ was. Dat hele optreden was gewoon geheel MJ. Ik denk niet dat er veel artiesten zijn die bij een concert alles regelen. Geluid, lichten, muziek en dans. Hij was overal betrokken. Ik vind het mooi te zien dat hij de wereld echt een gedeelte van zijn hart wou geven.

Sommige mensen in de bioscoop waren wel zwaar vermoeiend.  Aan het eind van elke liedje klappen. Want dat kan niet wachten tot einde van de film ofzo. Ik heb niet geklapt. Ik heb gezworen dat ik nooit zou klappen voor een film. Maar het was het klappen wel waard vind ik. Ik vind het jammer dat ik het concert niet heb kunnen zien. Ik was ZEKER naar Londen gevlogen. Ik ben zelfs jaloers op die mensen die naast hem stonden. Ze vinden hem allemaal legendarisch. Ik had graag willen weten hoe het is om te praten met hem of überhaupt met hem om te gaan. Zo gaan die dingen. Er staan nu 2 dingen op mijn lijstje van dingen die ik had willen doen maar die nu onmogelijk zijn.

1: concert van Bob Marley

2: concert van Michael Jackson

En ja het zijn voorlopig alleen maar concerten van mensen die heen zijn gegaan I know.